Abrir menú principal

Frontinyán (oficialment, en castellano, Frontiñán[1][2]) ye una aldeya aragonesa d'o municipio de l'Aínsa-Sobrarbe, en a comarca de Sobrarbe y a provincia de Uesca. A suya población ye de 0 habitants.

Frontinyán
Localidat d'Aragón
Entidat
 • País
 • Provincia
 • Comarca
 • Municipio
Lugar
Flag of Aragon.svg Aragón
Flag of Huesca (province).svg Uesca
Sobrarbe
l'Aínsa-Sobrarbe
Población
 • Total

0 hab. (2011)
Altaria 780 m.
Distancia
 • 75 km
 • 32,6 km

enta Uesca
enta l'Aínsa
Codigo postal 22330
Parroquial
 • Diocesi
 •Arciprestato

Uesca
Semontano y Sobrarbe
Ríos Barranco de Sant Chils
Frontinyán en Aragón
Frontinyán
Frontinyán
Situación de Frontinyán en Aragón

En l'actualidat y dende meyanías d'o sieglo XX se troba despoblau, y no se guarda de piet garra vivienda.[2] Feba parte de l'antigo municipio d'o Elsón, en chunto con Mondot, o Elsón y Chabierre. En a decada de 1960 fue absorviu en o municipio d'Alto Sobrarbe,[3] que dende 1981 ye parte integradera en o termino de l'Aínsa-Sobrarbe.[3]

CheografíaEditar

Frontinyán se troba en a valleta d'o barranco de Sant Chils, afluent d'o Susía y por tanto en a cuenca hidrolochica de o dito río, afluent d'o río Cinca. Fa parte de o quadrant sud-occidental d'a comarca de Sobrarbe, en ueste d'a Cinca y en sud de l'Ara; a sub-comarca tradicional que se diz «o Viello Sobrarbe».

Se concara con a casa de a Coloma, en alto d'un cerret[2] en a cuentra d'o barranco, y ye accesible por un camino que ranca d'Hespitalet d'Espluguiello, alto en l'augua-partient contra la valle d'o río Vero.

En l'actualidat, en Frontinyán se i puede destinguir as enrunas d'una casa, anque en i pudon estar dos d'alcuerdo con bells autors.[2] I heba una capiella que se reconvirtió en una ferrería,[2] y qualques edificios auxiliars como corrals y bordas. Conoixió a suya población maxima documentada en os anyos 1920, con 10 habitants.[2]

ToponimiaEditar

O toponimo Frontinyán dimana d'un antigo poblador d'epoca latina, de nombre <FRONTINIU u Frontinio, d'alcuerdo con Manuel Benito Moliner.[4] O toponimo incorporaría, por tanto, a terminación -án/-ano que expresa (entre belatras cosas) pertinencia a un personache historico u sisquiera un antigo propietario rural, como tamién pasa en o toponimo «o Mediano»[4] (en a Fueva) d'alcuerdo con o mesmo autor.

Se veiga tamiénEditar

ReferenciasEditar