Lugar viello de Mequinenza

O lugar viello de Mequinenza (en catalán Poble Vell de Mequinensa) yera un lugar situau en una val en a confluencia d'os rios Ebro y Segre.

Viella Mequinenza

Teneba bells 3500 habitants a primers d'o sieglo XX y los suyos vecins treballaban prencipalment en as minas de lignito y en o transporte d'o carbón en bargueños per l'Ebro clamaus llaguts. En 1936 i heba 16 llaguts matriculaus en o lugar que transportaban dentre 18 y 30 toneladas de carga.

Mequinenza yera lo prencipal furnidor de carbón de Barcelona y en o suyo momento alchido i heba 17 minas de lignito en funcionamiento.

HistoriaEditar

En 1957 van a prencipiar as obras d'o Entibo de Ribarroya. Con a plegada de numbrosos obrers pa la construcción d'a presa (los clamaus "pantaners") la población va a superar os 6000 habitants. Os obrers se van a asentar en a carretera enta Lleida mientres que los incheniers y chefes d'obras lo ferán en o castiello.

Con a finalización d'o entibo numbrosos vecins emigroron. Los que se quedoron marchoron en 1974 a lo lugar nuevo.

O lugar viello estió espaldau en 1970 per completo fueras de l'edificio d'as escuelas que ye actualment seu d'o Museu d'Historia.

DescripciónEditar

O lugar s'asentaba a lo largo d'a marguina de l'Ebro a los pietz d'o castiello. Poseyeba dos plazas prencipals: a plaza d'as armas (en catalán Placa d'Armes) y la plaza d'o concello (en catalán Placa de l'ajuntament).

En a cultura popularEditar

O lugar viello de Mequinenza y la suya desaparición ye una parti important d'a novela Camín de sirga d'o escritor aragonés de luenga catalana Jesús Moncada.

BibliografíaEditar

Batiste Estruga y Carlos Cubero han editau quantos libros relacionaus con o lugar viello de Mequinenza:

  • "Xeic… Parlem així"
  • "Paraules d’anar pel Poble"
  • "Recuerdos de papel"
  • "Mequinensa, Lo Poble"
  • "Veïns del Poble Vell"

Se veiga tamiénEditar

Vinclos externosEditar