Abrir menú principal

O Mesón de Ligüerre[1] ye una aldeya aragonesa d'o municipio de l'Abizanda, en a provincia de Uesca y a comarca de Sobrarbe. A suya población yera de 3 habitants en 2016.[2]

Mesón de Ligüerre
Localidat d'Aragón
128.Mesón de Ligüerre.jpg
Entidat
 • País
 • Provincia
 • Comarca
 • Municipio
Lugar
Flag of Aragon.svg Aragón
Flag of Huesca (province).svg Uesca
Sobrarbe
L'Abizanda
Población
 • Total

3 hab. (2016)
Altaria 475 m.
Distancia
 • 92 km
 • 6 km
 • 18 km

enta Uesca
enta L'Abizanda
enta l'Aínsa
Codigo postal 22393
Patrons Santa María de l'Asumpción
Parroquial
 • Diocesi
 •Arciprestato
 • Parroquia

Balbastro-Monzón
Sobrarbe
Artasona
Ríos Susía
Mesón de Ligüerre en Aragón
Mesón de Ligüerre
Mesón de Ligüerre
Situación de Mesón de Ligüerre en Aragón
www.LigüerreDeCinca.com

Yera una aldeya de Ligüerre d'a Cinca, naixida en a carretera tradicional que une Balbastro con l'Aínsa, en a que se brindaba servicios a os viachers a piet de carretera. Se troba a 2 km de Ligüerre.

Contenius

CheografíaEditar

O Mesón de Ligüerre se troba en a ribera d'o río Susía, en o zaguer trampo d'antes que desemboque en o pantano de o Grau, en a man solana de o tozal de Sant Mitier. Quan o pantano ye altero, l'augua d'a coda gosa penetrar dica debaixo d'o puent d'a carretera, a ran de lugar. No ye adintro d'a valle d'a Cinca porque a parte a on ye se troba deseparada d'o corso d'ixe río por o tozal de Sant Mitier.

Atraviesa o nuclio un troz de l'antiga carretera Balbastro-l'Aínsa, en una curva d'a qual se trobaba o Mesón.[3] A carretera actual, l'A-138, esnaviesa bells metros por difuera de lugar.

Estructura urbanaEditar

Forman o nuclio tres edificios, un por cada costau de a chuntura d'a carretera de Ligüerre con l'antiga carretera Balbastro-l'Aínsa. Con a cesión d'os edificios y terrenos a'l sendicato UGT, en os anyos 1980, os edificiós se recontruyón y se plantificón ta que fuesen a dentrada d'o complexo vacacional de Ligüerre d'a Cinca, a piet de carretera porque o lugar ye un poquet más luent, y se les i adhibió un cámping.

Una d'as casas ye l'antiga masadería, reconvertida en albergue.[3][4] Adebant d'ella i ha la recepción d'o complexo vacacional de Ligüerre, que tamién ofreix servicios de bar. A tercer construcción ye l'antiga ferrería, reconvertida en un centro social.[3]

HistoriaEditar

O Mesón de Ligüerre naixió, probablement y como o suyo nombre indica, como un mesón en a carretera d'entre Balbastro y l'Aínsa, a on que se daba servicio a os viachers. Pendeba de l'achuntamiento de Ligüerre, a suya cabecera tradicional.

Dende meyanías d'o sieglo XX, a progresiva motorización d'os transportes fizo que, cada vegada, a chent precisase menos paradas y hospedaches en a carretera, por o que o Mesón fue cayendo de fumo. En a decada de 1960, a expropiación d'o nuclio de Ligüerre, con vistas a la inauguración d'o pantano de o Grau, fizo que as casas se zarrasen definitivament. A Confederación Hidrografica de l'Ebro s'expropió os edificios y as fincas agricolas, por o que a partir d'alavetz fizon parte d'o patrimonio de a Confederación.

Dende 1986, en que a Confederación Hidrografica fizo efectiva a cesión d'os terrenos a la Unión General de Trabajadores, en o Mesón de Ligüerre s'ha feito obras d'adequación d'os edificios, que no se trobaban en estau tan ruinoso como beluns en Ligüerre, ta adaptar-los a la suya función actual.

En l'actualidat, o Mesón cuenta con un cámping de 150 parcelas, bungalows y servicios, un albergue-fonda, con habitacions, un bar restaurant y un centro social.[3]

DemografíaEditar

Evolución demografica
2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011
- - - - 0 0 0 0 6

2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 -
7 7 5 4 4 - - - -

1990- : población de dreito.
Fuent: Intercensal en l'INE, Series de población en l'INE y Relación d'unidatz poblacionals en l'INE.

ImáchensEditar

FiestasEditar

ReferenciasEditar

  1. (es) TOMÁS ARIAS, Chabier. El aragonés de Biello Sobrarbe. Instituto de Estudios Altoaragoneses. Uesca, 1999. ISBN 84-8127-095-4
  2. (es) «Mesón de Ligüerre» en a subpachina «Relación de unidades poblacionales» d'o Insituto Nacional de Estadística; consultada o 19 de chunio de 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 (es) Folleto toristico de Ligüerre; consultau o 19 de chunio de 2011.
  4. (es) Historia de Ligüerre de Cinca; consultada o 19 de chunio de 2011.

Vinclos externosEditar