Catalunya d'o Norte

(Reendrezau dende Catalunya Norte)

Catalunya d'o Norteo Rosellón (en catalán Catalunya del Nord o Roselló) ye a parti de Francia historicament y cultural catalana y deseparata d'a resta de Catalunya o 7 de noviembre de 1659 por o tractato d'os Pireneus. Forman ista rechión as comarcas historicas d'o Rosellón, o Conflent, o Vallespir, o Capcir y o norte d'a Cerdanya (conoixita como l'Alta Cerdanya). A Fenolleda, encara que ye mayoritariament de luenga occitana, s'incluye a sobén en a definición de Catalunya d'o Norte por as suyas relacions cheograficas y administrativas con o Rosellón.

Catalunya d'o Norte
Catalunya del Nord
País d'os Países Catalans
Flag of Catalonia.svg Escudo de  Catalunya d'o Norte
Bandera Escudo
Entidat
 • Estato
País
Flag of France.svg Francia
Capital Perpinyán
Idioma oficial
 • Luenga propia
 • Atros idiomas
Francés
Catalán
Occitán
Superficie
 • Total

4 116 km²
Población
 • Total (2013)
 • Densidat

457 238 hab.
103[1] hab/km²
Localització de la Catalunya Nord respecte Catalunya.png
Localización de Catalunya d'o Norte respecto a Catalunya

Actualment istas comarcas fan parti d'o departamento francés d'os Pireneus Orientals (Pyrénées-Orientales en francés), que s'engloba aintro d'a rechión administrativa d'Occitania y que se conoixe informalment en francés como Pays Catalan, en catalán, País Català.[2]

O 10 d'aviento de 2007 o Consello Cheneral d'os Pireneus Orientals aprobó a oficialidat d'o catalán, chunto con o francés en o suyo territorio.[3] y, en o mesmo documento, l'apelación Catalunya Norte como equivalent d'o francés Pyrénées-Orientales, como se puet leyer en o preambulo d'o mesmo documento.

Con una población de 440.885 habitants (2009)[4], representan un 0,6% de la población total francesa, 18% d'a rechión Lenguadoc-Rosellón, y un 3,1% d'a población total d'os territorios de parla catalana.

CheografíaEditar

 
O Canigó fotografiato dende a carretera que leva ta l'aeropuerto de Perpinyán (en Ribesaltes).

Catalunya d'o Nord ocupa prencipalment a parti oriental d'a versant norte d'os Pireneus y s'estendilla por a plana d'o Rosellón dica plegar ta o norte, a on as Corberes la deseparan de l'Aude y, ta o sud, o macizo de l'Albera la desepara de l'Alto Empordán. Muga a l'ueste con Andorra y a l'este con a mar Mediterrania. Os rios Tet, Tec y Aglí trescruzan a Catalunya d'o Norte d'ueste enta l'este paralelament l'un a l'atro. Os macizos d'o Carlit (2.921 m) y de Canigó, a o sud, (2.785 m) i destacan por a suya gran altaria.

O clima, de tipo mediterranio, permite tener hibiernos relativament suaus, en os que os nevazos son prou raros en a plana. Os veranos son a sobén muit calidos. Os vientos i tienen un gran papel, mas que mas a tresmontana, viento d'o norueste, dito mistral en Occitania, que regularment gosa tener velocidatz superiors a os 100 km/h. O viento de levant, dito marinada, por a suya parti, ye o que portia a plevia.

LuengaEditar

 

   Municipios historicament catalanoparlants

   Municipios no catalanoparlants (historicament de parla occitana)

   Municipios con parlas de transición u d'adscripción en descusión

O reyal decreto francés de Loís XIV d'o 2 d'abril de 1700, con calendata d'aplicación de l'1 de mayo d'o mesmo anyo, prohibió l'uso d'a luenga catalana en documentos oficials, notarials y d'atra mena, baixo pena d'invalidar-ne o contenito. Dende alavez, o francés contina estando a unica luenga oficial, y a unica que se fa servir en l'amostranza publica.

Recientment, o Estato francés ha modificato a suya constitución y ha adhibito a o suyo articlo 2 a frase siguient: La langue de la République est le français. ("A luenga d'a republica ye o francés."). Iste articlo, encara que oficialment ha de protecher o francés contra a expansión de l'anglés, de feito se fa servir a sobén ta negar subvencions a movimientos culturals u civicos u ta refusar a presencia d'atras luengas, como en iste caso o catalán, en l'administración.

Oficialidat d'o catalàEditar

O 10 d'aviento de 2007 o Consello Cheneral d'os Pireneus Orientals declaró a oficialidat d'a luenga catalana, chunto con o francés, a traviés d'a Carta en favor del català. A Carta disposa de 9 articlos que, amás de reconoixer a oficialidat d'o catalán, reconeixe tamién o Institut d'Estudis Catalans como autoridat lingüistica y mira d'asegurar l'uso y conoiximiento cheneral d'a luenga en l'administración y a vida socieconomica. Entre atros, fa referencia a os medios de comunicación publicos y privatos, a escuela y a rotulación viaria.

ReferenciasEditar

  1. Error en a cita: Etiqueta <ref> incorreuta; no ha escrito garra testo t'as referencias nombratas fenolleda
  2. (fr) Pays Catalan.
  3. (fr) Charte en faveur du Catalan
  4. (fr) INSEE cens oficial 2008:pob total sense comptes dobles

Se veiga tamiénEditar