Abrir menú principal

Tomás Castellano Villarroya

(Reendrezato dende Tomás Castellano y Villarroya)
Tomás Castellano Villarroya
Tomás Castellano Villarroya


1895 – 1897
Monarca Alifonso XIII d'Espanya
Primer menistro   Antonio Cánovas del Castillo
Precedito por Buenaventura Abarzuza Ferrer
Succedito por Segismundo Moret y Prendergast

16 d'aviento de 1904 – 27 de chinero de 1905
Monarca Alifonso XIII d'Espanya
Primer menistro   Marcelo Azcárraga
Precedito por Guillermo de Osma y Scull
Succedito por Antonio García Alix

aviento de 1903 – aviento de 1904
Precedito por José Sánchez Guerra y Martínez
Succedito por Manuel Allendesalazar
Naiximiento 5 de mayo de 1850
Flag of Aragon.svg Zaragoza (comarca de Zaragoza, Aragón)
Muerte 11 de chunio de 1906
Flag of Spain (1785–1873, 1875–1931).svg Madrit (Espanya)
Partito Partido Conservador
Profesión Interpresario

Tomás Castellano Villarroya, naixito de Zaragoza (comarca de Zaragoza) o 5 de mayo de 1850 y muerto en Madrit (Espanya) l'11 de chunio de 1906, estió un politico y interpresario aragonés, melitant d'o Partido Conservador, que mientres a suya carrera politica plegó en os cargos de Menistro d'Ultramar (1895-1897) y Menistro d'Hicienda (16 d'aviento de 1904-27 de chinero de 1905).

Mientres os alazetz d'a suya carrera estió vinclato a la comarca d'as Cinco Villas, estando esleito deputato en a Deputación Provincial de Zaragoza en 1878 y 1879 por o partito chudicial d'Exeya d'os Caballers, encara que dimpués (y dica a suya muerte, en una succesión de tretze lechislaturas) n'estió por o districto de Borcha-Zaragoza. Sindembargo, continó con a suya vinculación cincovillesa a traviés d'a suya familia eixeyana y d'as amistatz que teneba en Taust entre os ricos propietarios d'a villa.

Con a familia Castellano d'Exeya yera propietario en Zaragoza d'a banca Villarroya y Castellano, establita dende primerías d'o sieglo XIX, y que estió l'alazet d'o posterior Banco Zaragozano. Tamién yera propietario d'o Diario de Zaragoza, o portavoz d'as ideyas conservadoras en Zaragoza y cabecera decana d'a prensa d'Aragón.

Quan lo nombroron menistro d'Ultramar, fació quantos nombramientos de cargos publicos en as colonias d'Espanya entre os suyos familiars y amigos. Por a suya chestión en temas economicos colonials, lo nombroron en 1903-1904 gubernador d'o Banco d'Espanya, esdevenindo posteriorment menistro d'Hicienda.

En a suya faceta como interpresario, estió tamién muit vinclato a la construcción d'entibos en Aragón, estando president d'a chunta d'o entibo d'a Penya, d'o entibo de Mezalocha y d'o entibo de Sant Bertolomeu, iste zaguer en o río Arba de Luesia en o termin d'Exeya d'os Caballers.

Vinclos externosEditar