Abrir menú principal

O condato de Barcelona ye un estato desapareixito, con categoría churidica de condato, que s'establió alto u baixo a finals d'o sieglo IX (878, quan Loís II de Francia nombró conte a Guifré I de Barcelona, se prene asobén como calendata de referencia) en os territorios orientals d'a dita Marca Hispanica d'o Imperio Carolinchio y que s'adhibió en 1137-1164 a o Reino d'Aragón ta formar a Corona d'Aragón.

Condato de Barcelona
3by2white.svg 3by2white.svg 878 — 1164 Siñal d'Aragón.svg
Escudo d'armas
Situación de Condato de Barcelona
Capital Barcelona
Idioma oficial Latín y catalán
Relichión Catolica
Gubierno Monarquía
Conte
 • 879 - 897
 • 1131 - 1162

Guifré I
Remón Berenguer IV

As suyas mugas cambeyoron mientres a suya existencia, estando en os suyos alazetz nomás un chicot condato más d'os condatos catalans, dica plegar a anexionar-se de feito a mayor parte d'ixos condatos, un proceso que remató ya dimpués d'estar adhibito a la Corona d'Aragón con l'anexión d'o condato d'Urchel.

Os alazetz d'o condatoEditar

Os territorios d'o condato de Barcelona estioron alazetalment nomás una división administrativa d'o Reino visigodo de Toledo, dica la suya conquiesta a prencipios d'o sieglo VIII por os musulmans, que dimpués establioron o Califato de Cordoba.

Dominio franco en o sieglo IXEditar

Alto u baixo a prencipios d'o sieglo IX, ixos territorios fuoron conquiestos por Carles Magno, qui establió a dita Marca Hispanica como muga contra o Califato cordobés. Os contes nombratos por os carolinchios estioron asinas os primers contes de Barcelona, o condato que yera considerato como o más important d'a Marca Hispanica, encara que dimpués iste cargo esdevenió hereditario.