Abrir menú principal
A depresión d'Ebro en Zaragoza

A depresión d'Ebro dende o punto de vista estratigrafico ye una cuenca d'antepaís que se fundió quan se plegoron os monts Pirineus. Dende o punto de vista cheofisico ye una "plataforma". Corresponde en part a lo que se conoix como Val d'Ebro

A cuenca d'antepaís se plenó de sedimentos terciarios, procedents d'a erosión d'o Sistema Iberico y, sobre tot, d'os Pirineus. En o centro evaporiticos (chesos) y en as marguins terrichens (archila, arenas, ruellos de glera). En o Mioceno superior yera plena de tot, y sedimentoron as piedras calsineras pontienses d'as muelas d'o sector central (Sierra d'Alcubierre por eixemplo) y empecipió l'apertura enta a mediterrania. S'orichinó o proto-Ebro, y empecipió a erosión d'os materials terciarios, quedando as piedras calsineras pontianas y qualques almendrons d'o Baixo Aragón como parte alta en as zonas menos erosionadas en os puestos entre dos ríos, (plataformas estructurals y pueyos testigo).

La zona marguinal gosa estar más alta que o centro. La zona marguinal norte d'a Depresión d'Ebro ye o Semontano pirenenco, y la zona marguinal sud o Semontano iberico, que no ye tan bien definiu.

O clima ye mediterranio semiarido continentalizau en o sector més central (Monegros, Bardenas, ecetra...) pero en os semontanos no ye tan seco.

BibliografíaEditar