Rocher de Flor

Rocher de Flor
1266 - 1305
RogerdeFlor.jpg
Información personal
Embotada
Puesto de naixencia Flag of the Kingdom of Sicily.png Brándiz, Italia
Puesto de muerte Flag of Palaeologus Emperor - Libro del conosçimiento de todos los rregnos.svg Adrianopolis, Imperio Bizantino
Información melitar
Leyaltat Almogavars
Anyos de servicio
Rango
Mandos Chefe d'as companyías d'almogavars
Unidat
Batallas/guerras
Premios
Atras funcions

Rocher de Flor (en catalán y castellán Roger de Flor) (Brándiz, Italia, 1266 - Adrianopolis, Imperio Bizantín, 1305) estió un cape d'os almogávars. Yera fillo de Ricardo de Flor, alemán d'orichen y falconero d'o emperador Federico II, que morió combatindo contra Carlos d'Anchú en a batalla de Tagliacozzo.

Se fació caballero d'a Orden d'o Temple y participó en a zaguera Cruzata, rescatando a los cristians de Sant Chuan d'Acre (Palestina) en l'inte que la ciudat fue presa por os musulmans (1291). Bells caballers d'a suya orden l'acusoron d'apoderar-se d'os suyos tresors y lo'n forachitoron.

Esdevinió en mercenario a lo servicio d'o rei Frederico II de Secilia (fillo de Pero III, lo Gran, rei d'Aragón). Frederico el nombró chefe d'as companyías d'almogavars, mercenarios aragoneses que ya heban participato en a conquista de Valencia y Mallorca, y que yeran reforzando a presencia aragonesa en Secilia contra d'a casa d'Anchú (esfensa de Mezina, 1301).

En 1303 lo emperador de Bizanzio, Andronico II, li demandó aduya ta fer frent a lo encorralamiento que li yeran fendo os turcos. Frederico bi ninvió a Gran Companyía catalana, una expedición d'unos 4.000 almogavars y 39 naus baixo lo mando de Rocher de Flor. Os almogavars contratacoron de traza eficient dende 1304, conquerindo Filadelfia, Magnesia y Efeso y obligando los turcos a retirar-se-ne ta las montanyas d'o Taurus.

Lo Emperador reconoixió a Rocher de Flor as suyas victorias nombrando-lo megaduque (comandant d'a flota) y casando-lo con a suya sobrina María; tot olvidando os abusos y crueldat d'os almogavars ta la población de l'Imperio. Manimenos, se xorrontó de l'anglucia de Rocher quan iste se quereba erichir en sobirán de l'Asia Menor. Negoció con ell o nombramiento de cesar, atorgando-li gran parti d'o territorio reconquiesto. Poco dimpués fue asasinato ta atacar a l'inte a más gran parti d'o suyo exercito.

En represalia, a resta d'os almogavars, baixo lo mando de Berenguer d'Entenza, atacoron l'Imperio y n'arranoron tot o que troboron en o suyo camín dica Costantinoble (feito conoixito como a Venganza Catalana). Dimpués, s'embrecoron en una serie de luitas internas que aprofeitoron os senyors d'a zona ta establir dos estatos propios, os ducatos d'Atenas y Neopatría, que pasarban ta la Corona d'Aragón.

Rocher de Flor consiguió una gran popularidat entre os suyos contemporanios gracias a la cronica de Ramon Muntaner. A suya fegura, convertita en mitica, estió lo prencipal modelo de Tirant lo Blanc, de Joanot Martorell.