Un retablo ye un conchunto de grans dimensions que bi ha en as ilesias dezaga de l'altar, que asobén ye constuito en fusta dorada y policromada.

Retablo de l'Altar Mayor en O Pilar de Zaragoza.
Retablo d'estilo neogotico d'a ilesia d'o Salvador de Sarinyena, en Aragón.

Puet estar nomás de tipo escultorico, con relleus, u bien estar nomás de tipo pictorico, encara que asobén ye de tecnica mixta, con relleus pintatos.

Ye formato por una bancada inferior, u predela, que puet tener motivos decorativos de tematica diferent a la resta d'o retablo, y un cuerpo prencipal dividito en carreras verticals y cuerpos horizontals (os centrals de mayor importancia que os laterals, tanto en as carreras como en os cuerpos). En a parte superior bi ha a espina u atico, y a suya tematica ye asobén o Calvario de Chesús de Nazaret. En as marguins laterals puet haber as espigas, en a parte superior d'as carreras. Antiparte, se claman montants as fustas u listons ta separar as partes d'o retablo, vertical u horizontalment.

EtimolochíaEditar

A palabra tien o suyo orichen en o latín retro tabula, ta fer alusión a la situación d'o retablo dezaga de l'altar d'a ilesia. Asinas, as pinturas miraban de resaltar a importancia d'iste altar como o centro d'a culto en a ilesia, estando o lugar más sagrato d'o edificio.

EvoluciónEditar

Encara que en o suyo orichen yera nomás un elemento simple en tanto que yera un chicot mueble, dende o sieglo XIV os retablos esdevienen autenticas construccions arquitectonicas ta cubrir en a suya totalidat l'abside d'a ilesia.

Vinclos externosEditar